آشنايي مختصر با کشور انگلستان

بريتانيا با مساحت 229870 كيلومتر مربع در شمال غربي اروپا واقع گرديده و هشتمين جزيره بزرگ جهان است. بريتانيا شامل انگلستان، اسكاتلند و ولز مي باشد كه در سال 1543 ميلادي قانوناً متحد شدند. (United Kingdom) يا پادشاهي متحده از بريتانيا و ايرلند شمالي تشكيل شده است. بريتانيا به دو بخش سرزمين هاي مرتفع و سرزمين هاي پست تقسيم شده که اسكاتلند و ولز در سرزمين هاي مرتفع قرار دارند.
مرز جنوبي بريتانيا كانال انگليس بوده و از شرق به درياي شمال و از غرب به درياي ايرلند و اقيانوس آرام محدود مي گردد .
اكثريت مردم اين کشور نوادگان اقوامي هستند كه در طول دو هزاره قبل از 1066 ميلادي به جزائر بريتانيا، حمله ور شده اند. از جمله "كِلت"ها، "رومـَن"ها، "إنگـِل"ها، "سـَكـسـُن"ها و "إسكانديناوي"ها. گرچه در طول قرن ها مردماني از ريشه هاي نژادي ديگر مانند چيني ها بعلاوه مردماني از اروپاي مركزي، شرقي و جنوبي،جزائر قناري و آسياي جنوبي نيز در اين سرزمين سكنا گزيده اند.
پادشاهي متحده جمعيتي معادل با 60,270,708 دارد (تخمين سال 2004 ميلادي). تراكم جمعيت آن معادل 250 نفر در يك كيلومتر مربع است، كه يكي از پر تراكم ترين كشورهاي اروپا و جهان است.
نظام حکومتي سلطنتي پارلماني و برمبناي قانون اساسي نانوشته اي كه در طول قرن ها تکامل يافته است پايه ريزي شده است. قوانين آن شامل قوانين موضوعه، حقوق عرفي و فرهنگ عرفي است. اين قوانين از طريق تصويب لايحه پارلماني، توافق كلي، و احكام قضائي مورد تغيير قرارمي گيرند. اصول قانون اساسي و سوابق اجرائي قانون اساسي در نهاد هاي حكومتي غير قابل تغييرهستند. اين نهاد ها شامل پادشاه، هيئت وزيران ، شوراي اختصاصي و پارلمان مي باشند.
پادشاه بريتانيا در رأس كشور قرار دارد و طبق قانون در رأس دو قوه اجرائيه و قضائيه و نيز فرمانده كل نيروهاي مسلح سلطنتي، و رئيس كليساي انگليس و كليساي اسكاتلند مي باشد. بعلاوه پادشاه بريتانيا در رأس شانزده کشور مشترك المنافع نيز قرار دارد. با توجه به قانون و لايحه مصوب سال 1700 ميلادي، حق سلطنت فقط به پروتستان ها اختصاص دارد.
گرچه پادشاه به طور صوري در راس قوه اجرائي قرار دارد ولي درعمل دولت پادشاهي قوه اجرائيه را در اختيار دارد .در اين دولت نخست وزير و وزراء معمولاً از حزبي که اكثريت پارلماني را داشته باشد و با رأي اكثريت اعضاي پارلمان انتخاب مي شوند.

 

اسلام در بريتانيا

در حال حاضر تقريبـاً 3 ميليون مسلمان در بريتانيا زندگي مي کنند که بزرگترين اقليت مذهبي را در بريتانيا تشكيل مي دهند.
مسلمانان نخستين بار در سال 710 ميلادي از شمال آفريقا وارد اروپا شدند . تاريخ حضور بارز مسلمانان در انگلستان و برخي کشورهاي ديگر اروپا به اوايل قرن نوزدهم ميلادي باز مي گردد ، زماني که دانشجويان مسلمان از بعضي کشورها جهت تحصيل به اروپا اعزام شدند و تقريبا همزمان گروههايي از مسلمانان کارگر براي کار در بنادر و کارخانجات در پي دوران استعماري ، وارد اين کشورها شدند.
در نيمه اول قرن بيستم مسلمانان از شبه قاره هند به بريتانيا مهاجرت كردند. دامنه اين مهاجرت در دهه‏هاى پنجاه و هفتاد گسترش يافت. ضمنا اين دوران، شاهد مهاجرتهايى از جزاير هند غربى و درياى كارائيب (آمريكاى مركزى) بود. در ميان آنها، تعدادى از مسلمانانى بودند كه از كشورهايى مانند جامائيكا آمده بودند و به همين جهت درصد مهمى از جامعه بريتانيايى را امروزه غير سفيدها را تشكيل مى‏دهند.
عده‏اى از مسلمانان به طور طبيعى، براى اداى فريضه نماز، نمازخانه‏ها و مساجدي برپا کردند.
در کنار آن مساجد که به عنوان مراكزى براى اجتماعات و انجام مراسم عبادي و ديني و احيانا گذران اوقات فراغت ‏مورد استفاده قرار مي گرفتند، به تدريج نهادهاي فرهنگي ديگري نيز از قبيل سازمانها و مراکز اسلامى، مدارس اسلامى ، مؤسسات و هياتهاى خيريه تاسيس گرديدند که در حال حاضر تعداد آنها در کل انگلستان در حدود ده هزار مسجد ، مؤسسه ، مرکز و مدرسه بوده که از اين تعداد قريب دو هزار تاي آن در شهر لندن مستقر مي باشد .
با اينکه دولت ‏بريتانيا اسلام را به عنوان يك دين به رسميت نمى‏شناسد و تنها دين به رسميت‏شناخته شده، مسيحيت پروتستانى انجيلى است، اما با اين حال طى سه دهه اخير، مسلمانان تلاش كرده‏اند تا فعاليتشان را سازماندهى نمايند.
شايد اولين تلاش جدى براى جمع آورى آراى مسلمانان، در سال 1997 بود; به طورى كه تلاش چهره‏هاى سرشناس مسلمان از تمامى گرايشات و وابستگيها به ثمر نشست و در 23 نوامبر 97، تشكيل پارلمان اسلامى بريتانيا اعلام شد.
طى سال هاي اخير، مسلمانان در صحنه سياسى بريتانيا، به صورت فعال تري ظاهر شده اند. اين فعاليت در گذشته بيشتر به شوراهاى شهردارى و محلى محدود مى‏شد، اما اكنون تعد‏ادى از آنها به پارلمان راه يافته‏اند و به عضويت مجلس عوام و اعيان (لردها) درآمده ‏اند.

 

تاريخچه مرکز

با توجه حضور بيش از 3 ميليون نفر مسلمان در انگلستان که نيازمند توجه ويژه اي مي باشند، و با نظر به شرايط عاطفي ، فرهنگي و اجتماعي موجود براي خانواده هاي مسلمان در جوامع غربي تاسيس و گسترش مراکز فرهنگي براي جبران کاستي هاي موجود در سرزمين هاي غير اسلامي ضروري مي نمايد. مرکز اسلامي انگليس براي اداي وظيفه خود در جبران بخشي از اين کاستي ها در لندن تاسيس شد. اين مرکز محلي براي عبادت و برپاييي شعائر ديني، منبري براي نشر و تبليغ معارف اسلامي، جايگاهي براي آموزش و تربيت شيفتگان آموزه هاي اصيل اسلامي و مکاني براي گردهمايي علمي و فرهنگي و نيز پايگاهي براي تجمع خانواده ها براي تقويت روابط اجتماعي است. اين مرکز همزمان با مبعث نبوي و با حضور با شکوه مسئولان و شخصيت هاي فرهنگي و اجتماعي ايرانی و انگيسی و ساير کشورهاي اسلامي و همچنين اقشار مختلف مردم در سال 1377 هجري شمسي برابر با 1419 هجري قمري و مصادف با 1998 ميلادي رسما به عنوان يک موسسه خيريه آغاز به کار نمود.