|
" سلام "
سلامی چو بوی خوش آشنائی بر آن مردم دیده چون روشنائی
آیا تا کنون فکر کرده اید که ریشه کلمه سلام چیست ؟ آیا شباهتی بین این
کلمه و اسلام نمی بینید ؟
بله درست حدس زده اید این دو کلمه هم ریشه اند و هر دو به معنای "تسلیم " و
"تسلیم شدن " و سر فرود آوردن در برابر الله و خالق هستی هستند !
و اما کاربرد کلمه سلام در روابط اجتماعی ما ، همانطور که میدانید بسیار
وسیع و گسترده است . سلام باب و آغاز کننده گفتگو ست و دادن پیامی به طرف
مقابل مبنی بر ا ینکه " من آماده ایجاد ارتباط هستم و مایلم با شما تبادل
اطلاعات کنم " و اگر این آمادگی از سوی افراد مختلف جامعه با گستردگی روز
افزون روابط اجتماعی و وسعت گستره دامنه ارتباطات اعم از روابط فیزیکی رو
در رو و یا روابط غیر حضوری نظیر ارتباطات تلفنی و اینترنتی و یا رسانه ای
، با " سلام " و خوش آمد گوئی آغاز نشود ادامه رابطه و انتظار طرفین از
ایجاد رابطه سازنده زیر سئوال میرود . بنا بر این اهمیت و نقش " سلام " را
در ایجاد روابط اجتماعی نمیتوان منکر شد و دقیقاً به همین لحاظ است که در
خصوص کار برد کلمه " سلام " هم در تعالیم مذهبی و هم در آموزش آداب اجتماعی
بسیار تاکید شده است . در کتاب آسمانی ما قرآن مجید در چندین مورد به "
سلام " ، چه به معنای پیام دوستی و صلح و یا برای ایجاد رابطه و چه به
معنای تسلیم شدن اشاره شده است . بطور نمونه به موارد زیر اشاره میکنم :
بطور قطع اهمیت کاربرد این ارزش اجتماعی نه تنها در دین اسلام بلکه در سایر
ادیان قبل از اسلام ( چه در ایران و یا در سایر تمدنها ) مورد تاکید و
سفارش بوده است .
خوشبختانه کار برد این کلمه در کشور ما ایران از سوی بزرگان و کودکان و در
بین خانواده ها و سایر نهادهای اجتماعی مشکل چندانی نداشته و عادت عمومی بر
کاربرد این کلمه است ، ولی متاسفانه عدم کاربرد و استفاده از کلمه " سلام "
در جوامع ایرانی مقیم خارج و حد اقل انگلستان که ما اکنون در آن ساکن هستیم
و بخصوص در بین نو جوانان و جوانان بسیار محسوس و هشدار بر انگیز شده است !
و به دلیل اهمیت موضوع بود که بر آن شدم تا این مطالب را مکتوب و به نحوی
به اطلاع همو طنان عزیزم برسانم !
به نظر بنده بار مسئولیت این گناه بزرگ در وحله اول متوجه خانواده ها ی این
جوانان میباشد . چون آنها هستند که ابتدا هم باید آن را آموزش دهند و هم
باید پیگیر این مطلب باشند که جوان آنها ک در تماس با فرهنگ بیگانه قرار
گرفته دچار فرهنگ زدگی و بد آموزی نگردد . در همین جا از فرصت استفاده
میکنم و به خود جوانان خواننده و یا شنونده این سطور خطاب میکنم که :
" شما جوانان پاک نهادی که به درستی به ایرانی بودن و مسلمان بودن خود
افتخار میکنید و در همه موقعیتها از ایران و ایرانی دفاع میکنید و پیروزیها
و موفقیتهای آنان را جشن میگیرید . شما نباید اجازه بدهدید که این بارز
ترین مشخصه هویت ایرانی/ اسلامی بودن ، که همانا " سلام " است تضعیف و دچار
استحاله فرهنگی گردد ! "
ما و جوانان ما متاسفانه فوراً تحت تاثیر فرهنگ بیگانه قرار میگیریم و تاسف
بیشتر آنکه جنبه های بد فرهنگ غرب را بیشتر و زود تر از مشخصه های خوب
فرهنگ آنان ، مثل نظم و انظباط ، وقت شناسی ، و راستگوئی تقلید میکنیم و
بکار میگیریم .
خلق را تقلیدشان بر باد داد ای دو صد لعنت بر این تقلید باد
من به لحاظ کاری که انجام میدهم در موقعیتی قراردارم که روزانه با تعداد
نسبتاً زیادی از افراد جامعه ایرانی ، عراقی ، پاکستانی و لبنانی و .......سر
و کار دارم و این افراد معولاً هنگام ورود سلام میکنند و یا حد اقل سری یا
دستی تکان میدهند ، ولی تعدادی از جوانان ونوجوانان بین 8 الی 18 سال که
اکثراً در حال تحصیل هستند و در ارتباط تنگاتنگ و نزدیک با جامعه انگلستان
هستند، هنگام ورود ، به من که حد اقل سه برابر آنان سن دارم و پشت میز خود
هستم نگاه میکنند و بدون هیچ عکس العملی به راه خود ادامه میدهند !
حتی تعدادی از آنان فرزندان همکاران خود من هستند و شاید هر روز به آن محل
وارد میشوند و لی متاسفانه از سلام و احترام و خوش آمد خبری نیست !
فاجعه به حدی است که من از بعضی از والدین شینیده ام که این عادت بد
متاسفانه در بین خانواده ها ( پدر ، مادر ، خواهر و برادر ) نیز شیوع پیدا
کرده و کمتر این پیام صلح و دوستی و عشق مورد استفاده قرارمیگیرد .
من در مورد ملیتهای دیگر حرفی ندارم ، ولی در مورد جامعه ایرانیان مقیم
خارج از کشور نمیتوانم بدون عکس العمل بگذرم هر چند که این اظهار نظر اولین
و یا آخرین طرح مشکل نبوده و نخواهد بود .
در این جا لازم میدانم به این نکته اشاره کنم که هر چند این رفتار اجتماعی
در مجموع برای من نا خوش آیند است ولی حقیقتاً مشکل شخصی من نیست و من از
اینکه مثلاً فلان نو جوان به من سلام نکرده ناراحت و دلخور نیستم ، بلکه
این موضوع را به این لحاظ باز گو کردم که اگر ما نیاز به ایجاد یک جامعه
متحد و پویا داریم ابتدا باید در تحکیم ظواهر هویتی ایرانی / اسلامی خود
کوشا باشیم که قدمهای اولیه این تعلیم تربیت در نهاد خانواده شکل میگیرد و
قطعاً اگر این تعالیم به گونه ای باشد که از عمق و استحکام لازم بر خوردار
باشد در اثر مواجهه با ارزشهای بد و ضد ارزشهای سایر فرهنگها ( فرضاً فرهنگ
غربی ) تضعیف نشده و از بین نخواهد رفت .
پس دوستان و دوستداران ایران ، مراقب و پاسبان فرهنگ اصیل و فرزندان خود
باشید ! مستولیتهای شما اکنون با توجه به هجمه و هجوم و سرعت نشر فرهنگهای
گوناگون رنگارنگ و به ظاهر دل فریب بیش از بیش است . نسبت به کم اهمیت دادن
فرزندان خود به مظاهر ملی و فرهنگی و مذهبی بی تفاوت نباشید !
بقول مولانا :
آنکسی کو باز ماند از اصل خویش کی بیابد روزگار وصل خویش
به فرزندان خود از همان اوان کودکی سلام و خوش آمد گوئی و خداحافظی و ایجاد
رابطه خوب را آموزش دهید چون ایجاد رابطه سالم و مستحکم پایه اتحاد و
همبستگی است .
همانطور که قبلاً اشاره کردم قسمت عمده این بار مسئولیت خطیر و آموزش این
امر حیاتی بر دوش خانواده و مادر و پدر است ، ولی مسئولان فرهنگی و مذهبی
کشور ( داخل و خارج از کشور ) نظیر مراجع ، علما و مدیران و مربیان آموزشی
، صدا و سیما و سایر مسئولان فرهینگی نیز به نوبه خود باید در آموزش و
ترویج این موضوع مهم کوشا باشند.
در پایان به همه خوانندگان این سطور و شنوندگان احتمالی این متن " سلام "
میکنم و امیدوارم که زندگیتان مملو از سلام و سلامتی باشد !
" سلام حی حتی مطلع الفجر "
علی ايرانی - اکتبر 2006 لندن |